Jak wezwać pomoc do chorego bez paniki? Sprawdź o czym powinieneś pamiętaćWiesz kiedy trzeba wezwać karetkę? Krakowskie pogotowie opublikowało listę objawów, które wymagają natychmiastowej interwencji ratowników medycznych. To nie tylko utrata przytomności i nagły, ostry ból w klatce piersiowej, ale także udar cieplny czy wyziębienie organizmu. Zawsze powinniśmy natomiast pamiętać dwa numery alarmowe – 999 i 112.

Rozmowa z dyspozytorem

Dyspozytorowi należy krótko opisać, co się dzieje i podać – najdokładniej jak potrafimy – miejsce zdarzenia. Dyspozytor w pierwszej kolejności zapyta o adres, prosząc też o dodatkowe informacje, np. nr bloku, klatki, piętro czy np. drogę podjazdu pod blok. Pytania mogą wydawać się błahe i niepotrzebne, ale w praktyce są one niezwykle istotne, aby ratownicy mogli jak najszybciej dotrzeć do pacjenta.

Następna część rozmowy to wywiad dotyczący pacjenta i jego stanu. Zostaniemy poproszeni o podanie jego danych osobowych i przebytych chorób. Oczywiście, przygodne osoby odpowiadają po prostu: „nie wiem”. Dyspozytor zapyta też o wiek chorego, jeśli tego nie wiemy, podajemy przybliżony wiek – wystarczy sama informacja, czy jest to dziecko czy np. osoba starsza.

Na zakończenie rozmowy dyspozytor zapyta o imię i nazwisko i poinformuje o swojej decyzji: czy karetka zostanie wysłana. Jeśli dyspozytor uzna, że nie ma podstaw do dysponowania ambulansu, udzieli niezbędnych wskazówek, gdzie i jak szukać dalszej pomocy.

Już w trakcie rozmowy dyspozytor wprowadza niezbędne dane (m.in. lokalizację) do systemu komputerowego i wysyła karetkę. Powiadamia też inne służby, jeśli jest taka potrzeba. Może w tym czasie kontynuować rozmowę ze zgłaszającym i np. instruować go, jak pomóc poszkodowanemu. Taka rozmowa nie opóźnia przyjazdu ambulansu.

Pozostańmy z chorym

Polskie prawo nakłada na każdego obywatela obowiązek pomocy osobie rannej czy chorej w miejscu publicznym. Ratownicy apelują tutaj jednak do sumienia, nie do poczucia obowiązku. Nikt z nas nie chciałby przecież być pozostawionym bez pomocy – dlatego, nawet jeśli się spieszymy, pozostańmy z chorym do czasu przyjazdu karetki. Jego stan może się przecież pogorszyć.

Kiedy wezwać karetkę?

W sytuacjach nagłego zagrożenia zdrowia i życia, szczególnie gdy zaobserwujemy poniższe objawy:

– Utrata przytomności
– Zaburzenia świadomości
– Drgawki
– Nagły, ostry ból w klatce piersiowej
– Zaburzenia rytmu serca
– Nasilona duszność
– Nagły ostry ból brzucha
– Uporczywe wymioty, zwłaszcza z domieszką krwi
– Masywny krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego
– Masywny krwotok z dróg rodnych
– Gwałtownie postępujący poród
– Ostre i nasilone reakcje uczuleniowe (wysypka, duszność) będące efektem zażycia leku, ukąszenia, czy użądlenia przez jadowite zwierzęta
– Zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami
– Rozległe oparzenia
– Udar cieplny
– Wyziębienie organizmu
– Porażenie prądem
– Podtopienie lub utoniecie
– Agresja spowodowana chorobą psychiczną
– Dokonana próba samobójcza
– Upadek z dużej wysokości
– Rozległa rana, będąca efektem urazu
– Urazy kończyny dolnej, uniemożliwiające samodzielne poruszanie się

Komentarze

komentarze